Ervaringen van mensen uit de doelgroep.


logo van Twin-travel

Er wordt vaak aan ons gevraagd, waarom Twin-travel er nu eigenlijk moet zijn en waarom blinden en slechtzienden op vakantie willen gaan.
Twin-travel heeft aan reizigers gevraagd wat hun ervaringen zijn met onze stichting en waarom zij als visueel gehandicapte nu eigenlijk op vakantie gaan. Hieronder leest u hun reacties.

Imari de Haan is slechtziend en schrijft:

Wandelen met TWIN-travel is gezellig en mede dankzij de goede begeleiding kan ik meer ontspannen wandelen en genieten van de omgeving die ik nog wel gedeeltelijk zie!!!
Ik ken TWIN-travel al een paar jaar, maar had nog nooit eerder mee gedaan aan de activiteiten die door deze stichting worden georganiseerd. Dit komt omdat ik het lastig vind om aan het begin van het jaar al te moeten bepalen of ik in de zomer op een bepaalde datum tijd heb om te gaan wandelen. Ik heb namelijk nog diverse andere hobbys en doe ook nog vrijwilligerswerk en dan is het lastig om aan het begin van het jaar als de kalender voor het nieuwe jaar uitkomt al data te moeten vastleggen. Wel spreekt de formule van TWIN-travel mij enorm aan want ik ben slechtziend en dan is het heerlijk als je niet zelfstandig je weg door een mooie onbekende omgeving hoeft te vinden, maar begeleid te worden door vriendelijke mensen die ook van wandelen houden.
Nu gebeurt het nog wel eens dat mensen hun reservering annuleren en dus hield ik wel altijd de mail goed in de gaten want als er mensen waren die zich hadden afgemeld, werd men altijd via de mail hierover genformeerd en zo gebeurde het dat je regelmatig alsnog voor bepaalde activiteiten kon reserveren. Ook in april kwamen er nog plaatsen vrij op de wandeltocht van Dieren naar Zutphen en dus kon ik op zaterdag 10 april 2010 voor het eerst aan de wandel gaan met de mensen van TWIN-travel. Het was voor mij wel al weer even geleden dat ik een stevige wandeling had gemaakt (vandaag liepen wij een tocht van ongeveer 18 km), maar ik was van plan om samen met mijn blindengeleidehond Jim te gaan trainen voor een wandel-vierdaagse en dit was dus een kans om te zien of hij het vol hield. Tijdens deze tocht hebben Jim en ik het reuze naar onze zin gehad want het weer was goed, de groep was erg gezellig en de omgeving was prachtig. Wat wil een mens dus nog meer?? Vaker gaan wandelen met TWIN-travel!!!!!
Ik was door deze tocht zo enthousiast geworden dat ik direct na afloop heb gevraagd of het mogelijk was om ook nog aan andere wandeltochten mee te doen. Toen bleek dat reserveren nog mogelijk was, heb ik mij ook opgegeven voor 2 andere wandeltochten.
Op 30 mei jl. stond mijn tweede wandeltocht met TWIN-travel gepland en heb ik ondanks het wat mindere weer een geweldige dag gehad. Rond 11.00 uur startten wij met een heel klein groepje mensen de tocht van ongeveer 20 km die door Ineke ten Cate was georganiseerd. Ik had wederom mijn blindengeleidehond Jim meegenomen want ook nu had hij weer reuze zin om met ons mee te wandelen. Het eerste stuk ging met een rap tempo door de Slikvenpolder naar Dirkshorn waar wij een koffiestop hadden bij het huis van Ineke. Dit was een enorme verrassing en gaf ons de gelegenheid gezellig met iedereen te kunnen praten. Na de stop liepen wij langs het meertje van Dirkshorn en door de Speketerspolder naar Kalverdijk voor een bezoek aan Koffiebranderij Kaan. Hier werden wij warm ontvangen want ondanks dat Ineke niet had gereserveerd en er nog veel meer bezoekers waren, was er voor ons ook nog plek. Tijdens ons bezoek aan de koffiebranderij liet de eigenaar ons een filmpje zien over hoe koffie werd gemaakt en liet hij ons na afloop zien hoe het branden nu echt in zijn werk gaat. Ik vond het leuk om te zien hoe zo iets in zijn werk gaat (dit omdat mijn vriend onlangs een nieuw koffiezetapparaat heeft gekocht en beweert dat als je verse koffiebonen maalt je een nog betere koffie krijgt). Aangezien koffiebranderij Kaan kwaliteitsbonen gebruikt, besloot ik nog wat koffiebonen voor mijn vriend te kopen en dus ging ik met een voldaan gevoel weer met de groep op pad.
Na de stop bij de koffiebranderij liepen wij via Kerkbuurt, Stroet, Valkkoog en een klein stukje Westfriese Omringdijk naar het gezellige centrum van Schagen. Onderweg vertelde Ineke ons o.a. dat wij door de oudste polders van Nederland hebben gelopen, hier vooral aardappelen, kool en bloemen worden geteeld en liet zij ons ook nog een plek zien waar ooit een kerkje had gestaan maar waar nu alleen nog grafstenen waren te zien. Naar mijn gevoel was het dus niet zomaar een wandeltocht door een eeuwenoud polderland, maar tevens een excursie door een geweldig mooi stukje Nederland.
Ik wil Ineke dus zeker bedanken voor een leuke dag en natuurlijk ben ik ook blij dat de overige mensen uit de groep ons zo goed hebben begeleid en ik weer leuke mensen heb leren kennen.
Wandelen met TWIN-travel is dus zeker heel gezellig en door de begeleiding kan ik zeker meer ontspannen wandelen waardoor ik meer van de omgeving kan genieten. Ik hoop dus zeker nog vaker met TWIN-travel op pad te gaan!!!

Telma Sijtsma-Helder is slechtziend en schrijft:

Het was de eerste keer voor me en ik wist niet wat ik er van verwachten moest. Ik zag er heel erg tegenop,maar het is me minstens 200% mee gevallen. De groepsgrootte vond ik precies goed en ook de verdeling tussen iets zien en niets zien was goed. Voor mij was het een hele ervaring om te zien dat ook blinden op reis gaan. Ik ben zelf nog niet zo lang zo heel slechtziend en de kans op hele blindheid hangt als het zwaard van Damocles boven mijn hoofd. Dus het gaf me moed als je ziet hoe blinden met hun handicap om gaan.
De vlucht was prima,ook de service. Het hotel was prima. De kamers zijn flink groot; ieder had een balcon. Dat is fijn als je aan zee zit. Verder was er een waterkoker, thee, koffie, suiker en melkpoeder aanwezig. Zodat je zelf wat kon maken en er was ook een lege koelkast die je kon gebruiken. Verder was het ontbijt zeer uitgebreid en voor elk wat wils. We hebben een avond een buffet genomen en dat was ook uitstekend. De bediening was correct en hulpvaardig. Een goed hotel,die ik mijn kennissen zeker zou aanbevelen. Ook wat ligging betreft,op een landtong en verder dicht bij openbaar vervoer en andere eethuisjes enz. Er waren twee zwembaden:een binnen en een buiten.
Zoals ik al zei: ik vond de groepsgrootte precies goed zo. Je leert elkaar beter kennen dan in een grotere groep. De begeleiding was uitstekend en heel fijne mensen. Ik neem mijn petje voor ze af. Zoveel geduld opbrengen, heel hulpvaardig maar niet overdreven. Waardoor je toch jouw eigenwaarde houdt. Het heeft mij heel goed gedaan. Dat ik mezelf kon zijn en niet steeds tegen de buitenwereld hoef op te boksen.
Ook dit concept vond ik een goed idee. Je kon met gelijkgestemden samen op pad of niet. Zo kon ieder doen wat hij wilde. Verder was de stemming prima. Ik ben blij dat ik mee geweest ben. Het heeft me niet alleen een fijne vakantie bezorgd, maar ook meer zelfvertrouwen.
Malta vind ik een goede vakantie bestemming,zeker voor een week of iets langer.
Ik hoop een volgende keer weer mee te kunnen.

Emilie de Lanoy Meijer is slechtziend en schrijft:

"Tot voor twee jaar wist ik nauwelijks van het bestaan van Twin af, totdat ik me tijdens een etentje liet ontvallen dat ik ooit nog wel eens naar Zuid-Afrika zou willen. Een slechtziende vriendin vertelde toen dat Twin daar naartoe zou gaan. De volgende dag heb ik me opgegeven!
Eigenlijk ben ik niet zon reislustig type, maar sinds die eerste reis met Twin ben ik niet meer te houden - m'n familie en vrienden weten niet wat ze meemaken! Wat is het geweldig om een reis te maken zonder je ook maar een moment druk te hoeven maken over de dagelijkse praktische 'obstakels' - dat noem ik nu echt vakantie. En dan niet te vergeten de zeer prettige begeleiding. Wat ik daar nu zo fijn aan vind is dat je iedere dag door een ander wordt begeleid - dat maakt het heel afwisselend en spannend. En als zo iemand dan ook nog toevallig veel van de cultuur weet of je alles over planten kan vertellen dan is dat natuurlijk mooi meegenomen. Wat betreft de medereizigers vind ik het zo verrassend dat het contact eigenlijk vanzelf gaat - je hebt immers dezelfde interesse voor waar je naartoe gaat en daar valt veel over uit te wisselen. Bovendien zit je allemaal in het 'non-visuele schuitje' en dat voelt natuurlijk ook heel vertrouwd. Kortom: doen!"

Piet Zuidam is zeer slechtziend en schrijft:

"Sinds 2004 ben ik een fervent Twin-reiziger geworden. De eerste reis was een tandemvakantie naar Zeddam in de Achterhoek. Er zijn vele vakanties in binnen- en buitenland gevolgd. Twin Travel heeft een zeer divers aanbod in reizen naar alle uithoeken van de wereld. Bovendien ontmoet je steeds andere mensen.
Drentse en Portugese cultuur, het ligt bij Twin heel dicht bij elkaar. Dit zijn voor mij de redenen dat ik zo graag met Twin op vakantie ga. Je kunt genieten van prachtige natuur en de fraaiste kathedralen en vaak ook nog in een en dezelfde reis. Ik kan het iedereen echt aanraden!"

Martin Ouwehand is blind en schrijft:

"Sinds jaar en dag ga ik al op reis met Twin. Ik heb al heel wat hotels gezien en er zijn al heel wat kilometers onder mijn banden doorgegleden. Het prettige van deze vakanties is dat je met elkaar onbeperkt kan genieten. Je doet altijd weer nieuwe contacten op. Velen zijn goede bekenden geworden in de loop der jaren en sommigen zijn zelfs goede vrienden geworden met wie ik ook na de vakanties nog wel geregeld spreek.
Je zal mij meestal vinden op fietsvakanties. Wat mij betreft de ideale manier om van de omgeving te genieten (eventuele zadelpijn nemen we wel op de koop toe). Maar uiteraard is daar dan ook de Aprs-Bike, een variant van de Aprs-Ski. Niets is lekkerder dan na een dag fietsen (met geregelde terrasonderbrekingen) terug te komen bij het hotel, om aldaar onmiddellijk richting buitenterras door te wandelen en je daar tegoed te doen aan een lekker drankje en een dosis zalig slap geouwehoer.
's Avonds zet zich die Aprs-Bike na een doorgaans uitstekend diner weer voort op het terras of aan de bar. De ochtend daarop begint het allemaal weer heerlijk van voren af aan.
Jawel, het kost een paar centen, maar dat vergeet je eigenlijk al snel, omdat je er zoveel voor terugkrijgt. Het belangrijkste van alles is dit: tijdens vakanties van Twin mag je gewoon jezelf zijn. Je bent eens even los van de mensen, met wie je het hele jaar gemiddeld optrekt. Iemand vroeg mij of er nog risico's aan zo'n vakantie kleven. Als ik nadenk, dan zou ik alleen kunnen bedenken dat dit verslavend werkt, maar volgens mij is dit wat je noemt een gezonde verslaving. Wie heeft er nu geen behoefte aan Vakantievitaminen op z'n tijd ?"

Hennie van Eck is blind en schrijft:

"Zienden vragen mij weleens wat ik er aan vind om met vakantie te gaan als je niets ziet. Eigenlijk begrijp ik zon vraag niet, want er is toch wel meer dan alleen het kijken ? Ik vraag dan aan hen wat zij leuk vinden aan vakantie en dan zeggen ze: lekker warm weer, een heel andere omgeving dan thuis, lekker op een terrasje zitten en genieten van een drankje, rust in de natuur, dingen eten uit het land waar je bent. Ik zeg dan: nou dat zijn precies de dingen waar ik ook van geniet. Ik ga al jaren met Twin-travel mee en kies dan voor de wandelvakanties. Ik vind het heerlijk om actief bezig te zijn: klauteren in de bergen of een frisse duik in zee te nemen. Dit zijn dingen die zonder begeleiding moeilijk gaan en Twin-travel biedt mij de mogelijkheid om dit toch te kunnen doen."

Marinka is zeer slechtziend en schrijft:

"In 2007 heb ik de stoute schoenen aangetrokken en het reisprogramma van Twin-travel aangevraagd, een dagwandeling in Nederland en een 8-daagse excursiereis in Portugal geboekt. Het was een probeerseltje en met het zweet in de handen stond ik op de dag van vertrek klaar op het afgesproken vertrekpunt. We zijn nu bijna drie jaar en vijf Twin-reizen verder en van uitproberen en zwetende handen is al lang geen sprake meer en reis ik de hele wereld over. Ik had nooit durven dromen dat ik o.a. kathedralen, musea als het Alcazar en Alhambra en een druipsteengrot in Andalusi zou voelen, in Zuid-Afrika in een township, wijngaard, dichtbegroeide grote bossen en tussen de wilde beesten zou staan, al wandelend het Zuid-Limburgse heuvellandschap en rotsige kloven en bergen op Kreta zou bedwingen en zou slapen op een bamboe matje onder een klamboe bij Vietnamese families. Ik heb het allemaal gedaan. Op al deze reizen heb ik een vriendelijke, aardige en behulpzame bevolking ontmoet.
De Twin-reizen mogen ook wel het stempel "culinair" krijgen, want al heel wat heerlijke, locale gerechten en drankjes hebben de weg naar mijn mond gevonden.
In de media en je omgeving hoor je genoeg over van alles en nog wat over diverse landen, maar als je er daadwerkelijk middenin staat, beleef je het pas echt. De begeleiders, lieve en aardige mensen, doen er echt van alles aan om deze beleving zo intens mogelijk te maken door je dingen te laten voelen, horen en ruiken. Op vakantie gaan met een groep gelijkgestemden heeft ook z'n voordelen: je hoeft niet van alles uit te leggen en je groter voor te doen dan je bent, je kunt gewoon jezelf zijn. En er gaan deuren open die voor anderen gesloten blijven, zoals het mogen voelen van kostbare voorwerpen die zienden alleen maar op een afstand mogen bekijken. Plezier hebben we ook en dat stralen we dan ook uit. Op n van mijn Twin reizen kon een niet-Twin-medereiziger zich niet voorstellen dat de Twin-reizigers elkaar pas op Schiphol voor het eerst hadden ontmoet.
Zo'n Twin-reis doet echt wel iets met je en vergroot je wereld. En ja, soms zijn de Twin-reizen wat vermoeiend, maar ik kom toch altijd weer met een tevreden en voldaan gevoel en vol met verhalen thuis, waarna vrienden en familie dan met grote verbazing zitten te luisteren."

Ria Rijploeg is blind en schrijft:

"Elk jaar ga ik minstens een week met Twin-travel op stap en dat "op stap" bedoel ik dan k letterlijk. Ik wandel graag en vind het fijn om buiten te zijn en de natuur te ervaren. Lopen over goed begaanbare bospaden maar vooral lopen over paadjes die smal en oneffen zijn met boomwortels en stenen. Klimmen of dalen langs rotsige paden waar je vaak even moet zoeken waar je voet kan staan. Soms stukjes waar het zo smal is dat je achter elkaar moet lopen en niet vallen want dan zou je wel eens naar beneden kunnen rollen. Ja, dan ervaar ik de natuur !
Zulke wandelingen kan ik niet doen zonder een begeleider. Niet dat die mij voor elke steen moet waarschuwen maar me toch wel in de goede richting moet leiden en vertellen welke obstakels op ons pad zijn. Als het pad niet moeilijk is lopen we gezellig te praten of te luisteren naar het ruisen van de wind in de bomen of een stromend beekje. Ze vertellen me als er een mooi vergezicht is of wat er groeit langs ons pad. Laten me een vreemd gevormde boom voelen of plukken wat bramen.M
Ons middagbroodje eten we vaak zittend in het gras of op een boomstronk. Als er een dag is dat de natuur ons met veel regen bedeeld gaan we onder een grote boom staan en eten ons broodje. Natuurlijk komen we wel terrasjes tegen en dan gaan we proberen of de koffie, de soep of de drankjes daar goed is. Als we in de namiddag weer in ons hotel zijn eventueel gezamenlijk nog iets drinken en dan toch graag de schoenen uit en je opknappen voor het diner. Dit vind ik ook altijd weer een gezellig gebeuren. Er zijn dan goede gesprekken en de kwinkslagen vliegen dikwijls heen en weer. Lastig is wel dat je het eten van het buffet moet halen en daar heb ik weer echt hulp bij nodig. Toch wel leuk om samen met iemand er langs te lopen en te overleggen wat we zullen nemen.
Na een fijne dag en een goede nacht rust, ga ik morgen weer wandelen met een andere begeleider en met weer andere gesprekken. Al met al heel ontspannen, wat de bedoeling is van vakantie. En daarom ga ik dus met Twin-travel op stap !!"

Minke Geraerts is zeer slechtziend en schrijft:

"Hoewel de prijzen pittig zijn, ga ik graag met Twin-travel op vakantie. Liefst naar het buitenland om nog zoveel mogelijk te kunnen zien van de wereld. Omdat mijn visus snel achteruit gaat probeer ik nog zoveel mogelijk op te nemen.
Ik heb RP en zie minder dan 5 procent, daarom verbaas ik me erover dat het feitelijk niet uit maakt wat je nog ziet. Het is fantastisch dat je bij n op n begeleiding van alles kunt vragen. En je hoort de verhalen van anderen. Genieten is belangrijk. Je bent in een ander land met z'n geuren, warmte, eten, taal. Even weg uit Nederland.
Persoonlijk kies ik meestal voor de wandel- en/of en excursievakantie omdat ik een echte doener ben. Uitdagende paadjes, hoogtes beklimmen, lekker de zon op je huid, dagen wandelen en ergens picknicken midden in the middle of nowhere. Met Twin-travel kom je nog ergens !"

Stephan Huisseling is slechtziend en schrijft:

"Hallo ! Ik en mijn partner gaan al diverse jaren geregeld met Twin-travel op vakantie. Waarom? Omdat Twin-travel de enige organisatie in Nederland en daarbuiten is die zowel actieve als minder actieve vakanties organiseert voor visueel beperkte mensen.
Deze vakanties vinden niet alleen in Nederland plaats, maar er worden geregeld reizen georganiseerd naar andere Europese landen en soms ver daarbuiten. Voor ons is het een uitkomst: we houden ervan om op vakantie te gaan of zomaar een keer met een dagwandeling mee te doen en het is dan zowel leuk als praktisch dat er voor iedere visueel beperkte deelnemer een begeleider beschikbaar is om - indien nodig - de helpende hand toe te steken. Zo heb je niet alleen een fijne (wandel)dag of vakantie, maar kom je ook in contact met heel veel verschillende mensen waarmee je leuke gesprekken hebt. Bovendien komen we zo op plaatsen waar we anders niet zo snel zouden komen. De vakanties zijn altijd heel gezellig en ongedwongen en je houdt er - zoals al gezegd - wel eens leuke contacten aan over."

Maritte van der Leeden is zeer slechtziend en schrijft:

"Sinds 2007 gaan mijn vriendin (ook slechtziend) en ik met TWIN op vakantie. Voorheen gingen we met een gewone reisorganisatie op vakantie. Dat betekende vaak goed opletten om de groep bij te houden. Daardoor mis je veel van wat er te zien is. We hebben mooie dingen gezien en ik had het beslist niet willen missen, maar het waren als het ware werkvakanties. Ook hadden we wel eens geen aansluiting met de anderen in de groep. Vooroordelen? Was men bang dat wij een blok aan hun been zouden worden?
Vakanties met TWIN betekenen voor mij ontspannen en echt genieten. Dat komt door de goede begeleiding. Ik hoef niet bang te zijn de groep kwijt te raken of te verdwalen. Ik kan nu heerlijk rondkijken en genieten van alles wat er te zien is. Als we ergens meer tijd voor nodig hebben dan wordt die ook genomen. Dan krijgen we gelegenheid om dichterbij te kijken, te voelen, te ruiken en te proeven. Op een rustiger tempo kunnen we ook de moeilijkste geitenpaadjes nemen.
Zo halen we uit onze vakanties wat er in zit: beleving, avontuur, echt genieten, kennis maken met andere landen en de mensen daar. Niet achteraf het gevoel hebben niet alles te hebben gezien omdat je het tempo van een groep moet bijhouden.
Vakanties met TWIN betekent voor mij kennis maken met leuke en inspirerende mensen. Begeleiders die met de grootst mogelijke inzet de vakanties maken tot volwaardige vakanties. Opvallend is hun enthousiasme waarmee ze het doen. Mensen die het leuk vinden om met mensen met een beperking op te trekken. Het samen zijn met anderen met een visuele beperking is vaak inspirerend en leuk. Je ziet dan hoe zij in het leven staan en wat zij allemaal, ondanks hun beperking, durven en doen. Het is vaak gewoon een gezellige boel. We proeven uitgebreid van de keuken van het land en natuurlijk .... de ter plaatse geschonken (alcoholische) drankjes. Een stamcaf, waar we elke avond neerstrijken, is vaak de eerste avond al gevonden. We wisselen dan de belevenissen van die dag uit en praten over van alles. Het gaat echt niet voordurend over onze beperkingen. We zijn dan gewoon een stel volwassen mensen onder elkaar, zonder het gevoel te hebben er niet helemaal bij te horen. Gewoon, zoals iedereen.
Een vakantie met TWIN is dus voor mij een vakantie, zoals die bedoeld is ! Lekker genieten, beleven en kennis maken met begeleiders, anderen met een visuele beperking en de plaatselijke bevolking."

Piet Zuidam schrijft:

Na een levenlang op een andere wijze mijn vakanties te hebben ingevuld, kwam vorig jaar de noodzaak om dit toch anders te gaan doen. Via een kennis kwam ik in kontakt met Twin Travel. En nu 3 Twin Travel vakanties verder ben ik nog steeds wat de amerikaan flabbergasted noemt.
De eerste twee vakanties waren tandemvakanties in Zeddam en De Lutte. De derde vakantie was kortgeleden een reis naar de Toscane, Unbrie en Rome. Ik blijf me verbazen over de begeleiding op deze reizen. Het is uniek wat de begeleiders en begeleidsters voor ons als blinden en visueel gehandicapten doen. Als je ze daar over spreekt is standaard het antwoord: Maar wij genieten er ook van.
Er was ooit een reclame van Unicef: Zonder U geen Unicef. Voor ons geldt: Zonder deze begeleidsters en begeleiders geen Twin Travel.Hartelijk dank aan al die mensen.
O ja, als je als gehandicapte dit leest en nog geen Twin Travel ervaring hebt. Ik zou het zeker eens een keer proberen.

Henk Wever is blind en schrijft:

Natuurlijk is het onzin om op vakantie te gaan. Je komt toch weer thuis, je reist dus eigenlijk voor niks. Gewoon lekker thuis blijven waar je zeker weet dat je niks beleefd, geen nieuwe vrienden maakt, geen nieuwe indrukken van andere landen opdoet, geen regenbui op je kop krijgt en je je zalig kunt wentelen in het idee dat je handicap je in alles belemmert.
Je moet zeker niet op vakantie gaan. Dat kost alleen maar geld en je wordt zo moe van al dat vliegen en al die andere mensen en al die nieuwe culturen. Ook is het handig om niet te gaan omdat je dan op verjaardagen of andere bijeenkomsten lekker stil in een hoekje kunt gaan zitten. Je bent immers gehandicapt en je hebt het al moeilijk genoeg. Stil zitten dus en je niet verroeren wordt het parool voor de komende jaren !
O ja, hoor ik je denken. Vroeger kon ik wel zien en toen had ik ten minste iets aan excursies, wandelingen of gewoon luieren op het strand.
Is ook zo hoor. Omdat je nu niet meer of minder kunt zien kun je ook verder niets meer. Je grenzen liggen bij de voordeur.
Helaas kan ik met al deze argumenten veel mensen niet tegen houden om toch op vakantie te gaan. Sterker nog, het lukt mezelf niet eens. En dan die gevaarlijke medegehandicapten waar ik eigenlijk ook niets mee te maken wil hebben. Het helpt allemaal niet. Ik ga toch weer.
Waarom zul je je misschien afvragen. Nou, het begint al met de andere mensen die meegaan. Je kunt er mee praten, lachen, serieus bomen of slap ouwehoeren. Je hebt het gevoel dat je niet altijd maar gehandicapt maar ook wel eens gewoon mens kunt zijn. Verder doe je zoveel indrukken op dat je iets te vertellen hebt als je thuis komt. En als je voor een warm land kiest wordt je nog bruin ook.
Dan de prijs. Ja hij is hoog bij Twin. Daar baal ik ook van maar je hebt in de meeste gevallen wel begeleiding die het leuk vindt om op vakantie te gaan en die hetzelfde doel heeft als jij, namelijk genieten. Als je met vrienden of familie gaat moet je dat altijd nog maar afwachten.
Laat ik het volgende met je afspreken: je gaat niet op vakantie, maar als je de verleiding toch niet kunt weerstaan, dan schrijf je me naderhand hoe het geweest is.
Groeten van een genieter !
Henk

Bert van Lammeren is blind en schrijft:

Vakantie vieren als je niets meer kunt zien: Wat is daar nou aan ???
Ik zie helemaal niets meer, maar ik kan nog wel horen, voelen, ruiken en proeven. Daar mankeert niets aan !
Voor mij is vakantie op de eersste plaats een andere omgeving, ander weer, andere mensen, gezelligheid, lachen, uitwaaien. Hoe kun je zeggen dat je daar niets aan hebt als je niets of weinig kunt zien?
Ik houd van wandelen en voor mij is vakantie dus wandelen. Nu zegt u misschien meteen: "Dan zie je niets van de omgeving". Dat is waar, maar dan vergeet u dat je ook nog andere zintuigen hebt en dus toch dingen kunt meemaken en beleven.
Wandelen is voor mij lichamelijke arbeid en dat vind ik prettig. Het vormt een contrast met mijn zittende bestaan als kantoorklerk. Ik woon en werk in een vaak drukke omgeving. Temidden van al het rumoer wordt je wereld als luisteraar erg klein. Vergelijk het met verblinding door tegenlicht.
In de stilte van de natuur ligt je horizon veel verder. Alles klinkt weidser, je hoort heel ver en je hoort veel meer details. Een bos klinkt anders dan een heideveld, een steeg anders dan een kerk. Je hoort de zee, of een beekje, zingende vogels en het geroezemoes in een volksbuurtje. Je maakt je hoofd leeg en schudt de dagelijkse stress van je af.
En dan de geuren: lavendel, thijm, rozemarijn... Je hoort de verhalen en anekdotes over historie en cultuur, je krijgt een indruk van hoe de mensen daar leven.
Als je uitgewandeld bent geniet je op een terrasje van een glas. Je proeft lokale hapjes en drankjes. Je luistert misschien naar lokale muziek.
En als je een paar leuke mensen ontmoet valt er een hoop uit te wisselen en te lachen. Dat is toch genieten, dat is toch bijkomen? Daar hoef je niet perse voor te kunnen zien. Ook zonder dat heb je wat aan vakantie !
Groeten,
Bert

Stephan van Huisseling is slechtziend en schrijft:

Ik heb het idee dat ik veel meer ontspannen ben op vakantie als ik met Twin-travel op vakantie ga. Waarom? Omdat ik nu niet continue alleen op hoef te letten wat er in mijn omgeving gebeurt. De begeleiders helpen me daarbij. Ik kan nu juist meer genieten van alles wat er om me heen gebeurt en van alles wat er allemaal te zien is. Als ik in mijn uppie op vakantie zou zijn, dan zou ik alleen maar gefixeerd zijn op alle obstakels waar ik tegen aan zou kunnen botsen.
Wat ik ook als heel prettig ervaar is dat je ondanks de begeleiding toch heel vrij bent; de begeleiding zit je echt niet 24 uur per dag op de lip.
Daarnaast kun je met andere visueel beperkte mensen van gedachten wisselen en wellicht doe je dan nog aardige ideetjes op die je in je eigen omgeving kunt gebruiken.
En het is heel gezellig! En als je dan weet hoe actief we op Kreta zijn geweest. We hoeven echt niet voor goed zienden onder te doen, ook al denkt men dat dat wel zo is !
All the best!!
Stephan

Joke Paardekooper is slechtziend en schrijft:

Vakantie "beleven" doe je niet alleen door het zien. Naast onze ogen hebben we gelukkig nog een paar andere zintuigen die het (gedeeltelijk) ontbreken van het zicht op een andere manier ook heel goed kunnen compenseren. Wanneer je op vakantie bent, bevind je je in een andere omgeving die je ook kunt leren kennen door juist die andere zintuigen te gaan gebruiken.
Je ruikt bijzondere geuren, proeft allerlei (streek)gerechten, hoort andere talen of dialecten, andere muziek en je krijgt de gelegenheid om (waar mogelijk) allerlei objecten te betasten of van dichtbij te bekijken. Kortom: je krijgt de gelegenheid om de omgeving op jouw eigen manier op je te laten inwerken en ervan te genieten.
Op het eind van de excursiereis door Portugal, mocht ik in de bus een slotwoordje spreken en toen heb ik ook proberen te verwoorden hoe wij, als Twin-travel-reizigers deze reis ervaren hebben en ik heb toen gezegd: "We hebben Portugal leren kennen door het luisteren naar de prachtige fado's, het proeven van de port, het voelen van de zon en de zachte temperatuur op onze huid en het ruiken van de bijzondere geuren van dit land."
Wat ik ook het fijne van deze vakanties vind is, dat er begeleiding is waarop je, als het nodig is, kunt terugvallen. Het is heerlijk om eens een stapje terug te doen en hulp te vragen. Ik moet namelijk het hele jaar al op mijn tenen lopen en moet veel energie steken in het zelf regelen van van-alles-en-nog-wat.
Ook het contact met de groep is voor mij heel belangrijk tijdens zo'n vakantie. Je hoort elkaars verhalen en wisselt ervaringen uit. Ik ben nu zes keer meegeweest en het is iedere keer weer leuk. Altijd tref je wel mensen met wie het spontaan klikt. Er wordt dan ook altijd heel wat afgelachen tijdens zo'n vakantie. Echte vrienden houd je er meestal niet aan over, maar ik moet zeggen dat ik daar zelf ook niet (meer) zo actief in ben.
Als ik thuis ben gaat mijn eigen leven weer door en dat is ook goed. Wat wel blijft zijn de herinneringen en daarbij maakt het niet uit of je nog wel of niet meer ziet.
Groetjes,
Joke

Wim Pierik is blind en schrijft:

Het is een zaterdagmiddag in het voorjaar. Op de tandem fietsen we door een bosgebied ergens in Nederland. De avond ervoor heeft het geregend. Daardoor ruikt alles heerlijk fris. Mmm, die boslucht... Dat is toch wel even wat anders dan de verkeersluchtjes. En de vogels hebben er blijkbaar ook plezier in. Ze zingen dat het een lust voor het oor is.
Wij zijn op vakantie in Portugal. We hebben de kust even vaar-wel gezegd en zijn het binnenland ingetrokken, de bergen in. Wandelen in de bergen voelt altijd bijzonder. Eerst lopen we een behoorlijke tijd naar beneden en dan klimmen we weer. Het is er zo ontzettend rustig. Heerlijk! De spanningen van alle-dag vloeien weg. Het ruikt hier heel anders dan in de Nederlandse natuur. Eucalyptus en tijm verspreiden een sterke, aangename geur.
De vrouw die bij ons is en ons begeleidt, heeft behoorlijk wat verstand van planten en bloemen. Ze laat ons verschillende dingen voelen en vertelt over de kleuren. Zo weten we ook welke geur bij welke plant hoort. Er valt ook nog wat te lachen, want een andere begeleider die meewandelt, heeft minder kennis van alles wat er groeit en bloeit. Volgens hem is alles wat geel is mimosa en hij wil ons doen geloven dat worteltjes aan een boom groeien.
Later in diezelfde vakantie genieten we van een avondje life-muziek; echte Portugese Fado. Drie mannen zingen en spelen zonder versterking. Het moet dus echt stil zijn in het restaurant. De zangers zingen het vol overtuiging en lijken wel in trance. Volgens de goedziende begeleiders die bij ons zijn, zingen ze met gesloten ogen. Waar kun je nog in een klein restaurant van zulke pure muziek genieten?
Dit zijn maar een paar voorbeelden van hoe mijn vrouw Hermine en ik genieten van dingen als fietsen, op vakantie gaan, de natuur enzovoorts.
Ik geef deze voorbeelden omdat ik weleens mensen tegenkom die niet begrijpen hoe je hieraan plezier kunt beleven als je niets kunt zien.
Een heel sterk staaltje was wel de vraag van een wintersport-toerist in Tsjechi: "waarom komen jullie naar het Reuzengebergte? In de buurt van Nijmegen is het immers ook heuvelachtig en als je het niet ziet, merk je toch geen verschil."
Afgezien van het feit dat je in Berg en Dal, waar de toerist waarschijnlijk op doelde, slechts zelden kunt langlaufen, zijn er grote verschillen. De bergen in Tsjechi komen toch wel anders op mij over. Het gevoel van lengte en steilte van de hellingen, de geur daar en de geluiden. En dan heb ik het nog niet over andere indrukken die je in het buitenland opdoet, zoals de taal, eten en drinken, bepaalde gewoontes en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Mensen die weinig kennis hebben over blinden en slechtzienden vinden dit moeilijk te begrijpen. Zij genieten vermoedelijk vooral met hun ogen, terwijl er zo veel meer te beleven valt!
Wim

Irene Schumans is blind en schrijft:

Natuurlijk wil ik graag schrijven waarom ik graag op vakantie ga.
Het is prettig om bij een groep lotgenoten te zijn, ik voel me dan nooit echt blind. Je hoeft niet steeds op je tenen te lopen, omdat er voldoende begeleiding bij is.
Wanneer je in het buitenland bent, ruikt het anders, je eet anders, je kunt van de warmte genieten (ook in de winter !) en je kunt van de natuur genieten. Ik denk bv. aan Kreta met die geweldige gidsen Ineke en Ton.
Je doet eens dingen die je thuis niet snel doet, bv. gezellig met elkaar op een terrasje zitten, naar het theater gaan, onbekende culturen ontdekken (bv. in Egypte !), een concert in een arena bijwonen, over een kantoenplantage lopen, enz. Oh, er zijn zoveel mogelijkheden !
Groeten,
Irene

Gerard Ramakers is slechtziend en schrijft:

Ik reis met Twin omdat ik niet be- of veroordeeld word op basis van mijn handicap.
Als ik met een "gewone" groep op vakantie zou gaan, dan denk ik dat ik door de overige leden van het reisgezelschap beoordeeld word op basis van mijn handicap. Een gedeelte zal mij waarschijnlijk gaan negeren, terwijl er ook een aantal zullen zijn die me gaan bemoederen. Dit gebeurt namelijk ook bij uitstapjes met de personeelsvereniging van ons bedrijf.
Bij Twin-travel wordt wel rekening gehouden met de handicap die je hebt, maar iedereen gaat verder normaal met iedereen om en dat bevalt me uitstekend.
Groetjes,
Gerard

Lettie de Lange is blind en schrijft:

Ik reageer zelf altijd verontwaardigd als er gesuggereerd wordt dat ik toch niets kan zien en daarom niets aan een vakantie heb.
Het is juist leuk om eens van huis weg te gaan ! Het is juist leuk om mee te kunnen praten met anderen als ze vertellen over de vakantieplekken waar zij geweest zijn en wat ze allemaal hebben meegemaakt.
Als je reisverhalen leest, dan krijg ik vaak de bijna onbedwingbare lust om zelf naar de landen in die boeken te gaan. Je kunt de sfeer goed proeven zonder te kunnen zien, want het ruikt er anders, er wordt een andere taal gesproken, er wordt ander eten gegeten en je kunt er cultuurgebonden sovenirs kopen.
Het is verder ook een gelegenheid om eens lekker te worden verwend, want als je met een verzorgde reis meegaat hoef je even geen eten te koken, de afwas te doen of de badkamer schoon te maken.
Verder is het een prima gelegenheid om andere mensen te leren kennen: medereizigers, andere toeristen uit Nederland en natuurlijk de bewoners van het land.
Op binnenlandse reisen kun je iets doen dat je anders niet zo snel zou doen, bv. wandelen of fietsen.
Je hoeft tijdens de TWIN-vakanties niet bang te zijn dat jij anderen belast met jouw aanwezigheid, want de begeleiders zijn meegekomen om je te begeleiden en je hoeft niet al hun kosten te betalen!
En omdat je op vakantie gaat met andere blinden en slechtzienden kan je eventueel uit de hand gelopen bewijsdrang ook een weekje op vakantie.
Groetjes,
Lettie

Corrie Doelman is blind en schrijft:

Ik ga met TWIN-travel op vakantie omdat ik dan weet dat ik met mensen van mijn eigen doelgroep te maken krijg en dus niet hoef uit te leggen wat ik wel en niet kan.
De dimensie "zien" is helemaal niet belangrijk. Nu komt het aan op andere factoren:
bij het bekijken en bezichtigen wordt het voelen belangrijk, evenals het luisteren en jezelf innerlijk openstellen voor een andere wereld. Het gaat niet om spectaculaire evenementen of beelden van panorama's, of andere dingen die zienden graag zien.
Je moet kunnen genieten van kleine dingen en je kunnen verwonderen over een plantje of een blaadje van een bepaalde struik, zoals ik heb ervaren bij een wandeling o.l.v. een gids van het I.V.N.
Verder vind ik het als alleenstaande heel boeiend om te horen hoe "lotgenoten" soms hun leven leiden. Ik ga in de regel weer graag met mijn eigen "pakkie" naar huis en ik heb dan alleen maar heel veel bewondering gekregen voor de meeste groepsgenoten, die het minder hebben dan ik; bij wie ik me bevoorrecht voel.
Ik geniet ook van het groepsgebeuren, het met elkaar eten, wat ik anders altijd in mijn eentje moet doen.
Ik houd gewoon van uitdagingen en ik ben nieuwsgierig naar nieuwe situaties. Als je altijd thuiszit, beleef je toch immers niets? Ik ben zelf nog al eens weg, hoor! Wekelijks met iemand boodschappen doen op de tandem of te voet, met de regiotaxi naar mijn kledingzaak of schoonheidsspecialiste, wekelijks zwemmen in Amersfoort, af en toe met assistentie van de NS bij iemand een dagje op bezoek gaan.
Als ik geen aangepaste vakantie kies, begin ik niets, want ik heb geen begeleider, dus zou ik gauw uitgepraat zijn. De voorbereidingen voor een vakantie vormen ook al een leuk element en: hoeveel heb ik te besteden en wat lokt me ?
Hoe ga ik naar mijn vakantiebestemming toe ? Het is met mij zelfs zo, dat ik vanaf mijn vakantieadres aan iedereen van het thuisfront laat weten hoe ik aan het genieten ben !
Corrie


Terug naar boven

Terug naar index-pagina

Reageer