Reisverhalen


logo van Twin-travel

Regelmatig ontvangt Twin-travel verslagen van de reizen, die onze stichting organiseert. Daarnaast staan er wel eens berichten in de krant over onze organisatie. Hieronder een overzicht van deze verslagen en berichten.




Verslag vakantie Portugal



Het was voor mij de eerste keer dat ik met TWIN een weekje op vakantie ging. Dus ik was erg benieuwd, en de ochtend van vertrek een beetje zenuwachtig hoe het zou gaan. Ik had een eigen begeleider, maar was toch benieuwd hoe dat zou gaan samen met de anderen en de niet eigen begeleiders. Nadat we ons op Schiphol aan elkaar hadden voorgesteld, zijn we naar de incheckbalie gegaan. Het als groep inchecken was bij de TAP niet mogelijk dus een ieder moest zich apart inchecken. Dit had wel als gevolg dat niet iedereen in het vliegtuig een begeleider naast zich had zitten. Maar met het ruilen van wat instapkaarten met andere passagiers is dit uiteindelijk wel gelukt. En het vliegtuig was niet helemaal vol dus daar waren ook nog wat mogelijkheden.
Met een vertraging van 4 uur (maar daar kan TWIN niets aan doen) zijn we in Portugal aangekomen. Ik heb een goede en plezierige vakantie gehad. Het was mooi weer, we hadden een leuke groep, goede accommodatie en leuke excursies.
Bij de excursies heb ik lang niet alles kunnen zien. Maar door de uitleg van de begeleiders, het betasten, ruiken, proeven, intuïtie en voorstellingsvermogen heb ik er op die manier toch veel van meegekregen.
Ondanks dat ik een eigen begeleider had, werden we toch gewoon in de groep opgenomen. En als we als groep bij elkaar zaten, maakte het eigenlijk niet uit van welke begeleider ik hulp kreeg. Mijn eigen begeleider heeft ook gewoon de anderen geholpen. En dat alles ging heel natuurlijk en menselijk.
Naast het “groepsgebeuren” was er ook gelegenheid om samen met een (eigen) begeleider te zijn of op je zelf te zijn. Als reisleidster heeft Grietje het prima gedaan. En ook de andere begeleiders deden het goed.
Ik geef toe dat ik bij het zien van de leeftijden van de begeleiders (in de 70) wel even schrok. Maar ik dacht toen al wel snel “als men zich niet vitaal voelt, gaat men niet als begeleider met TWIN mee”. En in de praktijk is het me voor 200% meegevallen. Van de leeftijd was helemaal niets te merken. Ik moet nog maar zien dat ik op die leeftijd zo vitaal ben. Het is natuurlijk zo dat gepensioneerden meer vrije tijd en mogelijkheden hebben dan de werkenden.
Wat mij betreft kun je Portugal zeker in het reisprogramma laten zitten, mits daar natuurlijk voldoende animo voor is. De Portugezen zijn vriendelijke en behulpzame mensen. Zodra ze in de gaten hebben, dat je hulp, in welke vorm dan ook, nodig hebt, krijg je die hulp ook. Een paar van de vele voorbeelden zijn de universiteitsbibliotheek in Coimbra. De TWIN groep mocht achter de afzetting om het bewerkte meubilair, de boekenrekken en de bewerkte pilaren te betasten. Er kwam zelfs een medewerkster naar ons toe met nog wat voorwerpen om te betasten en hierbij nog wat uitleg te geven. Een tweede voorbeeld was de boottocht in Porto. Om bij onze boot te komen, moesten we over een andere boot en vervolgens overstappen. Onze begeleiders hoefden daar bij bijna niets meer te doen. We werden bijna opgetild en helemaal naar een zitplaats gebracht. Naast deze “groeps-voorbeelden” heb ik ook persoonlijke voorbeelden, zoals in een openbaar toilet het door een Portugese mevrouw het aan mij demonstreren en aanwijzen van waar alles stond. En daarnaast vind ik Portugal ook een leuk, gezellig en gezapig land.
Ondanks dat zo’n vakantie voor zowel de begeleiders als visueel beperkten best vermoeiend kan zijn, heb ik er zeker geen spijt van dat ik met TWIN ben mee geweest. Die vermoeidheid ervaar ik als een positieve vermoeidheid en is dus anders dan in het dagelijks leven. In het dagelijks leven ben jezelf veel meer bezig zowel letterlijk als figuurlijk je weg te vinden. Tijdens een vakantie met TWIN hoef je dat tot op zekere hoogte minder te doen. En dat geeft dan weer ontspanning. Om die reden vind ik het dan ook zo fantastisch dat er begeleiders zijn die ons hierbij willen helpen, want zonder hen gaat dat niet.
De begeleiders hebben aangegeven, dat het vermoeiend is, maar dat zij er veel voldoening van hebben. En deze ervaringen hebben we natuurlijk op de laatste avond nog even met elkaar gedeeld.
Voordeel van zo’n groep is dat je allemaal wat de ogen betreft in hetzelfde schuitje zit. Je voelt je daardoor meer op je gemak en hoeft niet altijd van alles uit te leggen. En de begeleiders weten ook met wat voor een soort groep ze op vakantie gaan. Dus dat geeft voor de visueel beperkten toch een soort gevoel van zekerheid.
Conclusie: ik heb in alle opzichten een prima vakantie gehad !
Marinka


Terug naar het overzicht


Terug naar boven

Terug naar index-pagina

Reageer