Reisverhalen


logo van Twin-travel

Regelmatig ontvangt Twin-travel verslagen van de reizen, die onze stichting organiseert. Daarnaast staan er wel eens berichten in de krant over onze organisatie. Hieronder een overzicht van deze verslagen en berichten.




Reisverslag tandemvakantie in Mierlo: Dinsdag 24 tot en met zondag 29 augustus 2010


Dinsdag 24 augustus

Om kwart over tien staat de Valys-taxi voor de deur om mij naar Mierlo te brengen voor een zesdaagse tandemvakantie. In de taxi maak ik al direct kennis met Irene, een andere TWIN-deelneemster. Het is al meteen gezellig en via een kleine omweg komen we om kwart voor twaalf aan bij hotel ’t Anker in Mierlo. Daar worden we hartelijk verwelkomd door Frits, onze reisleider, en Bert. Binnen zitten al een aantal anderen op ons te wachten. Alleen Jos komt pas tegen de avond, omdat hij nog een afspraak heeft bij de tandarts. Daarna worden we door onze gastheer Edwin en gastvrouw Petra hartelijk welkom geheten en zitten we al snel te smullen van een heerlijk kersengebakje met slagroom. Kan het nog beter?

Na een eerste korte kennismakingsronde wordt een indeling gemaakt voor de fietstochten. De groep wordt opgesplitst in een groep mensen die fietstochten van 50 á 60 kilometer per dag fietsen en een groep die tochten maakt van 70 kilometer of meer. De groep is mooi verdeeld. Irene, Tan, Henk en Jos fietsen de korte afstanden en Egbert, Els en Michelle gaan voor de lange afstanden. Daarna mogen de begeleiders aangeven bij welke groep zij zich aansluiten. Er zijn een paar begeleiders die beide afstanden willen doen, dus wordt per dag afgewisseld. Maar vanmiddag blijft de groep bij elkaar. We maken dan een korte tocht in de omgeving van Mierlo van ongeveer 30 kilometer.

Voor het zover is, brengt iedereen zijn of haar bagage naar de kamer. Els en ik delen de komende dagen samen een kamer. We zetten onze spullen weg en nemen ons lunchpakketje mee naar beneden. We hebben nog even de tijd om ons brood op te eten voordat we naar onze fietsen gaan, die al voor het hotel voor ons klaarstaan. De zadels worden op de juiste hoogte afgesteld en om iets over half twee gaan we op weg. Het is heerlijk zonnig weer en we fietsen door mooie natuur.
Allereerst fietsen we door de Strabrechtse heide. Dit heidegebied was dit jaar getroffen door een flinke brand, maar gelukkig is een groot deel gespaard gebleven. We volgen de knooppunten naar Heeze, waar we op een terras in het zonnetje genieten van een kopje koffie of thee. Daarna fietsen we weer terug naar het hotel. Inmiddels heeft Theo Jos opgehaald van het station in Eindhoven en is de groep compleet. We kunnen ons nog even opfrissen. Om half zeven wordt het diner geserveerd. Deze bestaat uit een voorgerecht, hoofdgerecht (biefstuk) en een petit grand dessert.

Na het eten stelt Frits voor om met degenen die willen nog een ommetje te maken door Mierlo. Een goed idee en de meesten gaan dan ook wel mee. ’s Avonds drinken we nog wat en dan zoekt iedereen toch redelijk op tijd zijn of haar bed op.




Woensdag 25 augustus

De volgende dag zitten we om half negen aan het ontbijt. Er is echt van alles: wit en bruin brood, broodjes, croissantjes, ontbijtkoek, yoghurt, muesli, gekookte eieren en diverse soorten beleg. Na het ontbijt kan ieder voor zich een lunchpakketje samenstellen. Daarvoor hebben we de keuze uit pakjes sinaasappelsap, appelsap en melk, flesjes mineraalwater, energiedrank, fruit en een chocostick van Verkade. Er wordt echt goed voor ons gezorgd!

Om half tien vertrekt de groep van de lange afstand. Vandaag is Rob mijn voorrijder. Els fietst met Bert en Egbert mag bij Theo achter op de tandem. Onze bestemming is de Achelse Kluis. Volgens Petra kun je daar gezellig iets drinken. De anderen vertrekken een half uur later en gaan richting Mariahout.

Het eerste stuk fietsen we weer door de Strabrechtse heide richting Heeze-Leende naar de Achelse Kluis. Dit is een mooi bosrijk gebied en een prachtige plek om even te stoppen om wat te drinken en wat te eten. Even later komen we aan bij de Achelse Kluis. Op Wikipedia staat het volgende geschreven over de geschiedenis van deze abdij:

De geschiedenis van de Achelse Kluis

Het gebied rond de Achelse Kluis kent een lange religieuze traditie. Al in 1656 werd in de
omgeving, op een perceel heidegrond tussen Zwartven en Kerkeven, een grenskapel gebouwd.
Het was de natijd van de godsdienstoorlogen. Katholieken uit het naburige protestantse
Nederland konden er hun erediensten houden.
In 1686 stichtte Petrus van Eijnatten uit Eindhoven hier een
gemeenschap van kluizenaars. Sinds die tijd is de ‘Achelse Kluis’ een centrum van gebed,
beschouwing en christelijke cultuur.

Na een onderbreking als gevolg van de Franse Revolutie, namen de trappistenmonniken van
Westmalle de religieuze draad weer op en stichtten in 1846 op deze plek de Sint-
Benedictusabdij. De monniken leefden in de geest van de cisterciënzerorde, volgens de regel van
Benedictus. De nieuwe gemeenschap groeide gestaag en stichtte op haar beurt dochterhuizen in Echt en Diepenveen (Nederland), in Rochefort (België) en in Kasanza (Democratische Republiek Congo).

Na de Tweede Wereldoorlog werd gestart met de bouw van een nieuwe abdij. Slechts twee van de vier geplande vleugels werden gerealiseerd. De gemeenschap telde toen om en bij de honderd monniken. Ze speelden jarenlang een voortrekkersrol op het gebied van landbouw en veeteelt en oefenden allerlei ambachtelijke activiteiten uit.

In 1989 werd het grootste deel van de landbouwgronden als natuur- en
recreatiegebied verkocht aan het Nederlandse Staatsbosbeheer en het Vlaamse Gewest.

De kleine monnikengemeenschap die vandaag is overgebleven, is nu voor haar inkomsten voornamelijk aangewezen op handelsactiviteiten, waaronder de verkoop van zelf gebrouwen Achels trappistenbier. Sinds 2004 is de site van de ‘Achelse Kluis’ door de Vlaamse overheid erkend als open monument.


Helaas kunnen we bij de Achelse Kluis niet terecht voor een kopje koffie of thee, dus rijden we nog een stukje verder. Inmiddels fietsen we op Belgisch grondgebied, het geboorteland van Els. En eindelijk vinden we dan toch een terras, waar we ook nog ons zelf meegebrachte lunch mogen opeten. Het is inmiddels twaalf uur, dus een kopje koffie of thee gaat er ook wel in.
We besluiten nog een klein lusje aan onze geplande route toe te voegen en nog wat verder België in te gaan. We fietsen door het plaatsje Neerpelt totdat we weer bijna terug zijn bij de Achelse Kluis. Het kleine lusje blijkt toch nog wel zo’n 20 kilometer te zijn. De terugweg voert ons via Valkenswaard, Westerhoven (waar we nog een koffiestop inlassen), Waalre en Geldrop. Onderweg zien we maïs, maïs, nog meer maïs en voor de afwisseling weilanden met koeien en enkele paarden. In ieder geval heel veel groen en weinig verkeer. Ideaal om te fietsen. We komen onderweg veel fietsers tegen, waaronder twee keer eenzelfde groep fietsers met het herkenbare fluitje. Om half zes zijn we weer terug in het hotel. We hebben dan bijna 100 kilometer gefietst. De anderen zitten al aan een drankje. Dat doen wij ook en dan vlug douchen en om half zeven staat het diner weer voor ons klaar.

Na het eten gaan we met vier auto’s naar Anneloes. Zij had gevraagd of we haar een bezoekje wilden brengen. Veldhoven ligt niet zo ver van Mierlo vandaan. Voor sommigen is dit een eerste ontmoeting met Anneloes en ikzelf ben ook nog nooit bij haar thuis geweest. Het is een gezellige avond en we vertellen Anneloes hoe geweldig het hotel is. De kamers zijn goed tot zeer goed. Petra en Edwin zijn heel gastvrij en kenden al na de eerste dag alle namen en wisten precies wat iedereen wilde drinken en waren op de hoogte van de speciale wensen. En het eten is voortreffelijk! Anneloes is blij om dit te horen en zegt dat ze vrijdagavond zelf ook even komt kijken. Dan is het weer tijd om terug te gaan naar het hotel en ons bed op te zoeken.




Donderdag 26 augustus

Vandaag wordt regen voorspeld. Het is nog droog als we aan het ontbijt zitten, maar toch besluiten we om gezamenlijk naar het Nationaal Natuur- en Beiaardmuseum te gaan in Asten. Dat is ongeveer 15 kilometer fietsen. In het museum krijgen we een rondleiding van Chris van Heeswijk. Hij vertelt enthousiast over klokken uit China, luidklokken, de slingeruurwerken, het klokkengieten en de magie van de klokken. Hij sleept ons van hot naar her. We moeten eerst vliegensvlug naar buiten de tuin in, want daar klinkt eens in het uur een bijzonder carillon die geschonken is aan het museum. Hij laat ons echt alles voelen, maar vooral ook horen. Een luidklok klinkt zelfs zo hard, dat we onze oren dicht moeten houden. En we mogen ook zelf het springcarillon bespelen. Met je voet moet je op een pedaal stampen en met je handen trek je aan twee touwtjes, waardoor klokjes gaan klinken. Ook doen we iets aan zang. Er wordt een mannen- en vrouwenkoor gevormd en gezamenlijk moeten we een soort hoem-geluid maken. Zelf zingt hij ook voortdurend oude – bekende dan wel onbekende – liedjes. Hij heeft er duidelijk verstand van en vindt het erg leuk om ons rond te leiden. Zeker de moeite waard om nog eens terug te komen.

Als we na de lunch weer op de fiets willen stappen, staat het buiten echt flink te regenen. De gids neemt het meteen weer over en geeft ons nog een extra rondleiding. Hij heeft nog een klein halfuurtje de tijd, voordat de Zonnebloemgroep eraan komt. Maar tijd kent deze man niet, hij gaat gewoon door totdat iemand hij waarschuwt dat de volgende groep op hem staat te wachten. Het is ondertussen gelukkig ook weer opgehouden met regenen, dus stappen we weer op onze fietsen.
Els, Theo, Egbert, Rob, Brechje en ik moeten de route wel iets inkorten. Het plan om naar Griendtsveen te gaan, wordt geschrapt. We fietsen nog een rondje naar Vlierden en Liessel, waar we iets drinken. Daar is de service en gastvrijheid echter ver te zoeken, dus gaan we vlug weg als we het drinken op hebben. Om vijf uur zijn we weer terug in het hotel. We hebben dan zo’n 70 kilometer gefietst en we hebben gelukkig geen regen meer gehad.

Bij het diner zijn nog enkele extra gasten aan onze tafel aangeschoven. Jeanne, haar man en broer plus Pien, de vriendin van Frits eten ook een hapje mee. Het is een behoorlijk kippenhok aan tafel. Frits heeft de tafelbel, een souvenir van het Beiaardmuseum, dan ook hard nodig om er bovenuit te komen. De overige hotelgasten gaan zelfs naar buiten. Na afloop vraag ik Anne of zij nog zin heeft om een stukje te wandelen en er blijken nog meer liefhebbers te zijn. Dus maken we nog een ommetje door Mierlo. Frits verlaat onze groep voor een dag vanwege een begrafenis. Theo neemt morgen zijn taak als reisleider over.




Vrijdag 27 augustus

Ook vandaag ziet het er helaas erg bewolkt uit. Maar Petra heeft op de buienradar gekeken en stelt ons gerust. Het noodweer treft ons niet. Maar de regenjas gaat voor alle zekerheid wel weer mee. De langeafstandsgroep krijgt twee nieuwe voorrijders. Anne en Bert nemen de plaatsen in van Rob en Brechje. Zij gaan met de anderen de kastelenroute in en om Helmond fietsen. Omdat Frits er niet is, heeft Anneloes een vervanger geregeld. Rinus gaat vandaag met Jos tandemen.
De lange tocht gaat dit keer wel naar Griendtsveen, ongeveer 75 kilometer. We moeten volgens Brechje zeker stoppen bij herberg De Morgenstond, want daar hebben ze het lekkerste appelgebak van de omgeving.

Het is wel fris buiten, maar ik kijk het nog even aan om zonder jas te fietsen. De bedoeling was om boven langs Helmond te fietsen, maar we missen ergens een bordje, waardoor we dwars door Helmond fietsen en via Aarle-Rixtel, het Grotelse bos, het Zandbos, Vlierden en Deurne eindelijk in Griendtsveen belanden. We hebben dan zo’n 20 kilometer omgefietst, horen we later van Petra. Onderweg komen we geen enkel café of restaurant tegen dat open is. We stoppen alleen even bij een molen met beeldentuin, omdat het begint te regenen en we met deze temperatuur niet nat willen worden. Gelukkig kunnen we mooi schuilen. De molenaar komt even kijken, als hij ons beneden hoort. We eten en drinken wat en fietsen dan weer verder als het droog is. Onderweg komen we nog steeds niets tegen voor een echte stop met koffie. Maar gelukkig is De Morgenstond open en kunnen we daar fijn zitten. Het is al lunchtijd maar ons brood durven we hier binnen niet goed op te eten en ook het geprezen appelgebak wordt niet genuttigd. We eten ons brood staande bij onze fietsen op.

Anne en Bert wisselen van fiets en daarna vervolgen we onze weg langs het kanaal door Helenaveen. We fietsen weer door Asten en stoppen bij een pannenkoekenhoeve. Als we de geur van pannenkoeken opsnuiven, krijgt een aantal van ons wel trek in iets warms. We vragen de kaart, maar daar staan alleen maar goedbelegde pannenkoeken op en dat lijkt ons geen goed idee met het diner van vanavond in het vooruitzicht. Dus we warmen ons alleen even op met een kopje thee (uit een boekje) en koffie. Nu wordt het wel tijd om een jasje of iets aan te trekken. Het is nog maar een klein stukje via de Strabrechtse heide en dan zijn we weer bij het hotel. Nog even bijkletsen met de andere groep fietsers en dan een lekkere warme douche nemen.

Als we aan tafel gaan, is Frits nog niet terug. We houden dus een plaatsje over. Deze wordt tijdens het dessert ingenomen door Anneloes. Zij komt even rondkijken in het hotel. Petra heeft het echter erg druk, omdat er nog een andere grote groep gasten binnen zit. Petra heeft dan ook weinig tijd om een praatje te maken, dus gaat Anneloes zelf maar even op onderzoek uit. Als we weer een wandelingetje gaan maken – wat onze gewoonte begint te worden – gaat ze weer naar huis. Tijdens onze avondwandeling ontdekken we een gezellig eetcafé, waar we besluiten iets te drinken, omdat het in het hotel zo druk is. Als we bij het hotel terugkeren, is het andere gezelschap vertrokken en hebben we het hotel weer voor onszelf. Met een paar mensen kletsen we nog wat na bij de bar, maar tegen elven gaat iedereen weer naar boven.




Zaterdag 28 augustus

Weer hetzelfde ritueel als de voorgaande dagen. Alleen wordt het wel steeds rustiger aan tafel. Frits heeft beduidend minder moeite om onze aandacht te vragen, maar nu begint hij het bellen met de tafelbel wel leuk te vinden. Els, Rob, Egbert, Brechje, Anne en ik gaan naar Eersel. Het weer ziet er veel beter uit dan gisteren. Al moeten we ervoor zorgen om half elf ergens koffie te kunnen drinken, want dan valt er volgens de buienradar een flinke bui. En dat hebben we geweten. Helaas, de Hut van Mie Pils staat net een paar kilometer te ver weg. We worden overvallen door een flinke bui en we moeten onze regenjassen aantrekken. We komen behoorlijk nat het café binnen, waar we onze jassen te drogen hangen en wachten tot de bui over is. De serveerster vraagt ons om direct onze consumpties af te rekenen, want er kan elk moment een invasie van hardlopers binnenkomen, die vanuit Helmond hiernaartoe komen. We zien de eerste hardlopers inderdaad enkele minuten later binnenkomen en een bus van Twin Tours – hoe toevallig!
We verlaten het café en laten onze jassen droogwaaien op de fiets. De lucht is weer schoongeveegd en de zon schijnt. In Eersel gaan we picknicken op het plein, waar Brechje een foto van ons maakt. We zijn nu precies op de helft en gaan via het Leenderbos weer terug. We drinken nog iets bij camping De Boswachter. We komen tegelijk aan bij het hotel als Theo en Henk die de korte afstand hebben gefietst, de overigen komen wat later. Ik maak van de gelegenheid gebruik en ga even later douchen en doe het even rustig aan.

De laatste avond is aangebroken. De kok heeft voor ons nog een keer flink zijn best gedaan. Ons laatste diner in het hotel bestaat uit courgettesoep als voorgerecht, de zalmfilet waar ik zo op gehoopt heb en een dame blanche toe. Dat wordt nog een laatste keer genieten!

Rob, Els en ik duiken nog even een kroeg in waar live rock-‘n-rollmuziek wordt gespeeld. De band speelt niet onverdienstelijk, maar na de eerste set voegen we os toch weer bij de rest die lekker op het terras bij het hotel zit. Maar wel met de terrasverwarming aan. We drinken er nog een extra op, omdat het de laatste avond is en dan komt het zware moment: de rekening betalen!




Zondag 29 augustus

De dag van vertrek. Ik denk dat iedereen fijne herinneringen heeft aan de afgelopen dagen. De spullen staan klaar, maar mogen we nog even op de kamer laten staan. We maken vandaag nog een korte fietstocht van ongeveer 30 kilometer naar Someren. Edwin maakt nog een groepsfoto van de hele groep, als we voor het hotel bij onze tandems staan. Daarna nemen we afscheid van Jos, hij fietst vanmorgen niet meer met ons mee. Ook nemen we alvast afscheid van Petra, want haar zien we vanmiddag niet meer. Zij moet om 13.00 uur een dressuurwedstrijd rijden. We bedanken haar voor de uitstekende gastvrijheid en stappen op onze fietsen.

Om half een zijn we weer terug en kunnen we onze lunch in het hotel opeten en ons omkleden. Vervolgens neemt een voor een iedereen afscheid van elkaar. Tan word door haar zus opgehaald, Theo brengt Egbert en Els naar huis, Henk wordt door de Valys opgehaald. Irene en ik wachten nog op onze taxi. Ondertussen neemt ook Brechje afscheid van ons en als blijkt dat onze taxi wel erg lang op zich laat wachten, besluiten ook Anne, Ineke en Rob hun bus van half drie te halen. Gelukkig komt de Valys een paar minuten later en worden we door Frits, Bert en Edwin uitgezwaaid. Om half vier ben ik weer thuis. Wat een heerlijke vakantie, maar wat is het ook weer fijn om in je eigen vertrouwde huis te zijn. Ik kruip achter mijn piano, want die heb ik gemist.
Terug naar het overzicht


Terug naar boven

Terug naar index-pagina

Reageer