Reisverhalen


logo van Twin-travel

Regelmatig ontvangt Twin-travel verslagen van de reizen, die onze stichting organiseert. Daarnaast staan er wel eens berichten in de krant over onze organisatie. Hieronder een overzicht van deze verslagen en berichten.




De oud-en-nieuw-wandelvakantie 2006/2007 in de Achterhoek



Op zaterdag 30 december werd verzameld op het station van Zutphen.
Na een welkomstwoord door Eduard, gaven we buiten de bagage af en gingen om 10:45 aan de wandel. Deze wandelvakantie wordt georganiseerd door reisorganisatie Travellers. De groep bestaat uit 8 TWIN-ners (4 slechtzienden/blinden en 4 begeleiders) en 10 mensen die rechtstreeks bij Travellers hebben geboekt.

Het verloop van de wandeling kan ik kort samenvatten: er was veel regen, regen en regen. En veel wind, wind en wind. En veel modder, modder en nog eens modder. Het viel dus vies tegen.
We maakten na ongeveer een uur lopen een korte, staande koffiestop, maar daarna volgden zowaar nog twee droge, zittende, eet- en koffiestops.
De route zal wel mooi geweest zijn, maar de omgeving zag er allemaal erg troosteloos uit. Ik was tenminste blij dat we na 20 kilometer lopen aan het eind van de middag in onze Taverne aankwamen. Dit onderkomen was de vroegere boerderij (met varkens en melkvee) van Jan en Diny. Op grond van een Europese regeling hebben ze zich voor het varkensbedrijf laten uitkopen en van het ontvangen geld hebben ze een nieuw gedeelte laten bouwen met 9 2-persoons kamers, een eetzaal, een keuken, enz. Om tijd te krijgen voor dit bedrijf, heeft Jan het melkvee vervangen door een aantal vleeskoeien. Alles is dus vrij nieuw en royaal van opzet. De hele inrichting is van goede kwaliteit. Diny heeft een horeca opleiding gevolgd en alles wat uit haar keuken komt is erg smaakvol.

Het is niet te geloven, maar zondagochtend het is droog !!! Het ontbijt is een uitgebreid zelfbedieningsbuffet en daarvan kunnen we ook een heerlijk lunchpakketje klaarmaken.
Precies om 10 uur wordt er vertrokken. Er wordt in een flink tempo gelopen. Wanneer er iets bijzonders is, vertelt reisleider Eduard het een en ander. Zo horen we ook dat het landschap met door hoge begroeiing omsloten open veldjes "coulisselandschap" wordt genoemd. We lopen vrijwel de hele dag over het grote Landgoed Hackfort. Dit goed bewaard gebleven Achterhoekse landgoed bestaat uit loofbos, akkers en weilanden, gescheiden door houtwallen. In het bos komen ijsvogels, boomklevers en buizerds voor. Ook zijn er vier verschillende spechten in het bos. Verder zijn er mossen te vinden, zoals het kussentjesmos. Ook is op enkele plekken vogelmelk te vinden, die opvalt door de diepe groene kleur van de stengels.

Voor de lunch zijn we te gast bij een bevriende boer van Eduard.
Al op een behoorlijke afstand ruik ik het houtvuur dat buiten voor ons is aangestoken. Dichtbij is het natuurlijk lekker warm, maar de wind doet ons toch besluiten om in de schuur te gaan zitten. Er wordt koffie met cake aangeboden. Omdat het toch etenstijd is, eten we gelijk maar ons zelfgemaakte lunchpakketje op.
Hierna wil het toch weer gaan regenen, maar gelukkig zet het niet door. We lopen verder door de prachtige bossen met vele mooie doorkijkjes, bruggetjes en schaduwpartijen. Vandaag is het een heerlijke dag en er wordt weer flink doorgelopen.
Al de hele dag horen we overal om ons heen de karbiet knallen. Ze doen dat in de niet te gebruiken melkbussen. In de bodem is een gaatje geboord, de bodem veelal goed vastgelast en met een soort fakkel wordt het tot ontploffing gebracht. De deksel van de melkbus vliegt enorm ver weg en moet weer worden opgehaald. Maar ze schieten er altijd meerdere achter elkaar af en gaan daarna alle deksels opzoeken. Zodoende ontstaan er weer stilte periodes, maar die worden weer verstoord door andere schutters.

Wederom zijn we om 16.30 uur thuis, maar nu hebben we 22 km. gelopen.
Het diner is weer om 18 uur. We gaan wat vroeger naar beneden voor een aperitiefje en krijgen er een oliebol uit eigen keuken bij.
Het wordt een aangepast menu met 3 stampotten: boerenkool, hutspot en hetebliksem. En daar hoort natuurlijk wel het nodige bij: kookworst, braadworst, karbonaden, spekjes en hacheeachtige jus. De vegetariërs zijn ook deze keer niet door Diny vergeten. En ook nu is dat alles weer in buffetvorm. Het was erg lekker en daarom ging menigeen nog een keer terug om nog ‘iets’ op te scheppen. En dan nog heerlijke toetjes: griesmeel met vruchtjes, rijst met abrikozen, chocoladetaart met ijs, warme sap met kersen e.d.

Er was iemand die het spel “Met de billen bloot” had meegenomen. Er ontstond een groepje spelers, maar er kwamen steeds meer mensen bij en velen trokken zomaar even een kaartje om onderling te overleggen.
Wanneer het tegen het einde van de avond loopt, wordt iedereen toch wel wat onrustig. En zo naderen we de klok van 12 uur. Even is er een kleine verwarring, want er is geen duidelijk aftellen. Dan barst buiten ineens een hevig knallen los en weten we dat het Nieuwe jaar is ingegaan. Voor ons wordt het nu wat onoverzichtelijk want iedereen loopt door elkaar. Ik besluit om het ook maar op dezelfde wijze te doen en kom vanzelf de meeste mensen wel tegen of je voelt ineens een paar armen om je heen. Bij de bar staat de familie en daar krijgt iedereen een glas champagne en weer zijn er oliebollen.
Buiten wordt er nu flink geknald. Maar de stilte pauzes zijn langer, want het zoeken naar de weggeblazen melkbusdeksels valt in een donker weiland niet mee. Het is gelukkig wel droog, maar behoorlijk koud. En buiten is het aarde donker, zodat ik weer vlug naar binnen ga. Daar drinken en eten we nog wat voordat uiteindelijk iedereen, hetzij vroeg of veel later, naar boven gaat.

Wie denkt dat Eduard op Nieuwjaarsdag wel wat later wilde vertrekken, heeft het mis. Het is vandaag gewoon om 9 uur ontbijt en om 10 uur lopen. Het weer valt wat tegen. Het is behoorlijk fris en wisselend bewolkt. Menigeen staat in dubio of de regenkleding nu wel of niet aan moet. Het wordt dan ook een dag met regen en zonneschijn.
We rijden naar Vorden en beginnen daar met de wandeling. Het weer laat zich weer van twee kanten zien. Zo denk je dat het de goede kant op gaat en dan dreigt de regen. Eduard zegt dat we de eerste stop bij een boer binnen zullen koffie drinken. Het is natuurlijk wel jammer dat het nu juist niet regent, maar ja dat komt nog wel. En nog voor dat we bij de boer zijn regent het. Bij de eerste druppels is er dan ook een duidelijke reactie hoorbaar.
Wanneer we weer willen vertrekken begint het echt te regenen en het wordt massaal de regenbroek of iets anders aantrekken. Wanneer iedereen klaar is zegt Eduard dat het nu weer droog is en de regenkleding weer uit kan.
We gaan weer verder, met of zonder regenkleding en lopen, net als op de eerdere dagen over slingerpaadjes, simpele bruggetjes, met of zonder leuning. Soms is er gaas over de planken aangebracht, om wegglijden te voorkomen. Ook nu is de omgeving weer prachtig. Jammer van het trieste weer. Er is nog heel wat karbiet overgebleven, want er wordt nog heel wat afgeknald onderweg.

Dan komen we bij een aantal picknickbanken, een prima plek om te lunchen, maar... dan gaat het weer regenen. Ach, lunchen onder een paraplu is ook bijzonder.
Op weg naar het kasteel Vorden lopen we over het ‘knopen’ laantje. Hier leggen verliefde stelletjes een knoop in een twijg van de daar staande struiken.
Bij het kasteel staat ook de Napoleon-boom. Maar vanwege een ziekte, zijn alle takken erg sterk ingekort en is het een zielig gezicht.
Thuis hangen we de natte spullen op, maar aan de vieze natte schoenen valt weinig te doen...

Het diner is nu een half uurtje later omdat Diny ziek is. Ze heeft griep en kan alles niet op tijd klaar krijgen. Maar desondanks smaakt het weer voortreffelijk.

Op dinsdagochtend worden treinreizigers naar het station in Vorden gebracht en nemen we afscheid. Het waren natte, maar erg gezellige dagen. De onderlinge contacten waren prima, zodat we al snel één groep vormden. Tijdens de maaltijden zaten we als Twin-groep dan ook niet bij elkaar.

TON VAN DER RIJST UIT GRONINGEN


Terug naar het overzicht


Terug naar boven

Terug naar index-pagina

Reageer