Reisverhalen


logo van Twin-travel

Regelmatig ontvangt Twin-travel verslagen van de reizen, die onze stichting organiseert. Daarnaast staan er wel eens berichten in de krant over onze organisatie. Hieronder een overzicht van deze verslagen en berichten.




Een dag uit een wandelvakantie met een groep van Twin Travel in Thüringer



Vandaag staat de Goetheweg op het programma, het belooft de zwaarste wandeling van de week te zijn. Karin begeleidt mij deze dag. Wij kennen elkaar nog niet van een eerdere vakantie en het is dus even aan elkaar wennen. Zij heeft al wel kunnen waarnemen hoe ik loop. en kan daardoor wel nagaan wat ik voor aanwijzingen nodig heb. Dat gaat al direct heel gewoon alsof we al aan elkaar gewend zijn.

De wandeling begint met een afdaling naar het Finstere Loch, een mooi dal met een beek. We praten niet veel maar lopen lekker ontspannend te genieten van de zuivere ochtend lucht, de vogels en de stilte.

De wandeling gaat verder langs de beek. Ik moet hier achter Karin lopen want het pad is niet zo breed. Rechts gaat het naar beneden naar de beek. Als we even moeten wachten op de laatsten van de groep die even verkeerd zijn gelopen, genieten we beide van de natuur om ons heen. Ik hoor het water in de beek stromen en de wind in de bomen. Het is moeilijk om te omschrijven wat je dan voelt. Als we tegen elkaar zeggen, "wat is het hier mooi" dan weet je dat je dat gevoel deelt. Dan gaan we weer verder.

De beek eindigt in een meer. Daarna volgt een klim naar Kickelhahn. Hoewel ik deze week al eerder moeite had met klimmen, valt het nu wel mee. Later bij Kickelhahn staan picknickbanken en er is een berghutje dat drankjes verstrekt. Halve liters sap gaan makkelijk naar binnen. Dan weer verder.

Er volgt een korte afdaling, deels met een trap, naar Manebach. De trap vind ik niet prettig, er zijn steeds korte stukjes en dan een verandering van richting en is er een onderbreking in de leuning. Dan moeten we, eerst in de volle zon op een gewone weg, stijgen. Stukje bij stukje gaan we omhoog. De laatste, meest pittige klim, is gelukkig in het schaduwrijke bos. Hier zie ik het eigenlijk niet meer zitten maar zal toch naar boven moeten. Karin loopt hier weer voor me en geeft me aanwijzingen zodat ik niet over de boomwortels zal struikelen. Ik houd haar rugzak vast en in de andere hand heb ik mijn bergstok voor een extra steuntje voor als ik op een niet helemaal vlak plekje sta. Het gaat langzaam met veel stops. De rest van de groep is op een bepaald moment al boven en moedigen mij aan en laten horen dat het niet ver meer is. Ik weet nu zeker dat ik meer moet trainen als ik nog weer met een wandelreis mee wil.

Aan alles komt een eind, dus ook aan deze klim. Boven rusten we een poosje uit endrinken wat en dan ben ik de zwaarte van de klim al weer kwijt. Nu komt er een makkelijk, licht dalend pad naar Illmenau. Karin en ik lopen dan voorop. Nu lopen we gezellig te praten en komen tot een nadere kennismaking. Onderweg hebben we nog een ijsstop bij een Gasthof. We eindigen bij het Ambtshaus, bij een beeld van Goethe op de bank. Dit beeld ga ik natuurlijk op mijn manier bekijken, dus met de handen. Ik vind het wel leuk dat men een beeld van hem heeft gemaakt gewoon zittend op een bank zoals hij daar waarschijnlijk wel heeft gezeten.

De taxibusjes die ons weer naar ons hotel terug gaan brengen staan al te wachten.
Weer terug gaan we eerst met de hele groep iets drinken in de Biergarten. Het zit daar lekker en als een deel van de groep naar hun kamer gaat of gaan zwemmen blijf ik nog lekker met twee anderen zitten tot we ons moeten gaan opknappen om fris aan tafel te verschijnen.

Terwijl ik dit heb geschreven, zittend achter mijn computer, waande ik me weer helemaal in de mooie natuur, heerlijk.

Ja, hierom ga ik graag een weekje wandelen in een ander land.

Ria Rijploeg


Terug naar het overzicht


Terug naar boven

Terug naar index-pagina

Reageer